وقتی حرف از حجاب بانوان می شود اولین چیزی که به ذهن خطور می کند پوشش کامل آنهاست. اینکه از نظر پوشش، رفتار و گفتار رعایت عفت اجتماعی و وقار زنانه را در حد کمال داشته باشند.


اما کسی به این فکر نمی کند که زنانی که در یک جامعه روستایی، شهری، کشوری و بین المللی دارد پرچمی به نام حجاب را به دوش می کشد، در واقع جهادی عملی را انجام می دهند و در برابر این جهاد بزرگ سزاوار ستایش و تکریم هستند.

وقتی صحبت های رهبری را می خواندم این جمله برایم خیلی چشم نواز بود؛ جمله ای که نه تنها تکلیف زنان را در مورد حضور در اجتماع تبیین می کرد؛ بلکه تکلیف جامعه ایرانی اسلامی و تکلیف فعالان فرهنگی را در مقابل این حضور متین، با وقار و با عفت مشخص می کرد.

جا دارد چند بار این جمله را بخوانیم و به تک تک لغاتی که در آن به کار رفته است دقت داشته باشیم.


واقعاً همه باید قلباً از زنان ورزشکار ما که در میدان ها با حجاب، با عفاف، با متانت و با وقار حاضر می شوند، تشكر كنند.

برگرفته از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مدال‌آوران المپیك و پارالمپیك 21-12-91


پ.ن

من تصور می کنم این سخنان تنها به این دلیل مقید به زنان ورزشکار شد که دیدار با ورزشکاران بود وگرنه طبق مفهومی که از کلام رهبری به دست می آید می بایست از تمام زنانی که با حجاب، با عفاف، با متانت و با وقار در جامعه حضور پیدا می کنند تشکر کنیم.